Pamir 1970

Zaczęło się od kontaktów PZA z akademickim klubem Vertikal z Nowosybirska. Grupa radzieckich alpinistów bardzo chętnie skorzystała z zaproszenia do Polski w Tatry. Andrzej zaprzyjaźnił się wtedy z kierownikiem grupy rosyjskiej – Igorem Mieszkowem oraz Walerym Mienszykowem. W roku 1970 dzięki zaproszeniu Vertikalu wyjechała polska wyprawa w rejon Matcza i Pamiru. Kierownikiem został mianowany Andrzej Zawada. Niestety Walery rozchorował się i nie brał udziału w wyprawie. Uczestnikami polskimi byli: Wanda Rutkiewicz, Halina Krueger-Syrokomska oraz Jan Franczuk, Bogdan Jankowski, Wojtek Jedliński, Jan Kiełkowski i Tadeusz Łałkajtis oraz 24 osoby z grupy radzieckiej. Kierownictwo ogólne wyprawy sprawował mistrz sportu Igor Mieszkow. Z Taszkentu dotarli Polacy doliną Fergańską aż do tzw. Letowki Matcza (2500 m. npm.) nad rzeką Akterek. Następnie z karawaną osiołków (iszaków) przez rozlewiska rzeki lub ścieżkami wykutymi w skalnych zboczach do Letowki Gerez.

Grupa polska przebyła przełęcz Matcza i zaobozowała na lodowcu Zerawszańskim (jeden z najdłuższych w Rosji o charakterze alpejskim). Polacy działali w dwóch etapach. Pierwszy to próba zdobycia dziewiczych szczytów – Pik Fedczenki (5409 m) i Pik Szczurowskiego (5560 m). Drugi to akcja w Masywie Zaałajskim i wejście na Pik Lenina. Z Polakami działali również Rosjanie. Na lodowcu Mir-Amin Polacy podzielili się na trzy zespoły. Dwa różnymi drogami wchodziły na Pik Szczurowskiego. W zespole Zawady były koleżanki Krueger, Rutkiewicz oraz Wojtek Jedliński. Szli od strony południowo-wschodniej. Drugi zespół – czwórkowy – drogą północną. Z powodu fatalnej pogody nie osiągnęli szczytu. Zespół trzeci na Pik Fedczeniki – Kiełkowski, Łałkajtis i jeden Rosjanin osiągnęli szczyt.

Lepiej poszło z Pikiem Lenina w masywie Ałaskim. Przez miejscowości Fergana i Osz wjechali Polacy w Pamir. Dalej przez przełęcz Tałdyk (3650 m. npm.) i bezdrzewną Dolinę Ałajską do obozu Wysotnik. Obóz zagospodarowany w prąd i kanalizację. Po pięciu dniach drogą przez skały Lipkina w lodowatym wichrze dnia 10 sierpnia 1970 osiągnęli szczyt. Koleżanki z KW nie zdążyły osiągnąć ówczesnego rekordu kobiecego. Dwa tygodnie wcześniej z Wyprawą Polskiego Klubu Górskiego z Warszawy była na szczycie Zofia Szajuk – trudno!